liefde — Toen ik mezelf niet meer kon zijn

Als ik terugkijk naar mijn vorige relatie, besef ik dat liefde niet altijd zo gemakkelijk is als je soms denkt.

Wanneer je aan een relatie begint, hoop je natuurlijk dat alles goed gaat. Je wilt samen gelukkig zijn, mooie momenten beleven en iemand hebben bij wie je jezelf kunt zijn.

Maar een relatie bestaat uit twee mensen. En hoe graag je elkaar ook ziet, je bent niet altijd hetzelfde. Je denkt anders, voelt anders en kijkt soms op een andere manier naar bepaalde situaties.

Dat is op zich niet verkeerd. Je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn om van elkaar te kunnen houden.

Maar je moet wel leren hoe je met die verschillen omgaat.

En dat leer je niet allemaal op één dag.

Een relatie is iets waarin je samen moet blijven leren.

Je leert elkaar kennen, je ontdekt wat de ander moeilijk vindt en je probeert te begrijpen waarom iemand op een bepaalde manier reageert. Soms lukt dat goed, maar soms begrijp je elkaar helemaal verkeerd.

Wat voor de ene persoon vanzelfsprekend is, kan voor de andere heel anders aanvoelen.

En soms weet je zelf niet eens goed hoe je iets moet uitleggen. Je voelt dat er iets niet klopt, maar de juiste woorden vinden om dat uit te leggen is niet altijd gemakkelijk.

Dan kunnen er misverstanden ontstaan. Dingen worden verkeerd begrepen en voor je het weet, zit je met gevoelens waar je niet goed mee weet om te gaan.

Ik denk dat veel mensen dat wel herkennen.

Je kunt iemand graag zien en toch niet altijd weten hoe je met elkaar moet omgaan. Je kunt proberen om iets goed te doen, terwijl de ander het helemaal anders ervaart.

Daarom vind ik praten zo belangrijk in een relatie. Niet alleen wanneer alles goed gaat, maar juist wanneer het moeilijk wordt.

Je moet kunnen vertellen wat je voelt, wat je dwarszit en waar je mee worstelt. En je moet ook bereid zijn om naar de ander te luisteren.

Want niemand krijgt bij het begin van een relatie een handleiding waarin staat hoe je alles perfect moet doen.

Je leert onderweg.

Je maakt fouten, je denkt na over wat er gebeurd is en je probeert het de volgende keer anders aan te pakken.

Maar daarbij heb ik ook iets belangrijks geleerd: je mag niet alles bij jezelf blijven zoeken.

Wanneer iets fout loopt in een relatie, betekent dat niet automatisch dat jij degene bent die iets verkeerd heeft gedaan.

Soms maak je zelf een fout. Soms maakt de ander een fout. En soms loopt iets mis omdat jullie elkaar niet begrijpen of niet goed weten hoe jullie met een bepaalde situatie moeten omgaan.

Een relatie bestaat uit twee mensen. Daarom is het belangrijk dat je allebei naar jezelf durft te kijken.

Je kunt niet altijd verwachten dat de ander verandert als je zelf nooit stilstaat bij je eigen gedrag. Maar je hoeft ook niet alle schuld op je eigen schouders te nemen om de relatie goed te houden.

Verantwoordelijkheid nemen voor je eigen fouten is iets anders dan jezelf overal de schuld van geven.

Dat verschil heb ik leren begrijpen.

Want als je voortdurend denkt dat jij degene bent die alles verkeerd doet, kun je op den duur beginnen twijfelen aan jezelf.

Je vraagt je af of je wel goed genoeg bent, of je anders moet zijn en of je misschien nog meer je best moet doen.

En voor je het weet, ben je zo bezig met wat er in de relatie gebeurt dat je vergeet om naar jezelf te luisteren.

Je vergeet wat je zelf nodig hebt.

Je durft misschien minder goed te zeggen wat je voelt.

Of je past jezelf steeds meer aan, omdat je hoopt dat het daardoor beter zal gaan.

Maar dan komt er een moment waarop je jezelf moet afvragen: kan ik hier nog wel mezelf zijn?

Want voor mij is dat een belangrijk deel van liefde.

Je moet jezelf kunnen zijn bij iemand. Je moet kunnen zeggen wanneer je ergens mee zit, ook als dat gesprek moeilijk is. Je moet fouten kunnen toegeven, maar ook je eigen mening en gevoelens mogen hebben.

Je hoeft niet altijd sterk te zijn. Je hoeft niet altijd de juiste woorden te vinden. En je hoeft zeker niet alles al te kunnen.

Je mag leren.

Je mag groeien.

En je mag soms ook gewoon zeggen dat je iets niet begrijpt.

Dat betekent niet dat je een slechte partner bent. Het betekent dat je een mens bent die probeert om een relatie te begrijpen en er het beste van te maken.

Wanneer ik nu terugkijk naar mijn verleden, besef ik dat ik nog veel moest leren over mezelf en over relaties.

Ik wist toen niet alles wat ik vandaag weet. En waarschijnlijk zal ik binnen een paar jaar opnieuw dingen begrijpen die ik vandaag nog niet helemaal zie.

Zo werkt het leven nu eenmaal.

Je blijft leren, zolang je bereid bent om naar jezelf en naar anderen te kijken.

Ik wil mijn verleden daarom niet alleen zien als een periode waarin dingen moeilijk gingen. Ik wil er ook uit meenemen wat ik vandaag anders kan doen.

Niet om mezelf voortdurend te beoordelen, maar om mezelf beter te leren kennen.

Want liefde gaat voor mij niet over twee perfecte mensen die nooit fouten maken.

Het gaat over twee mensen die bereid zijn om elkaar te leren begrijpen, verantwoordelijkheid te nemen en samen te groeien.

En soms begint die groei bij een moeilijke vraag:

Ben ik nog mezelf, of ben ik mezelf aan het veranderen om alles goed te houden?

Dat is een vraag die niet altijd gemakkelijk is om eerlijk te beantwoorden.

Maar ik denk dat het belangrijk is om ze af en toe aan jezelf te stellen.

Want uiteindelijk wil je niet alleen iemand vinden van wie je kunt houden.

Je wilt ook iemand bij wie je jezelf niet hoeft te verliezen.

En om dat te begrijpen, moest ik eerst meer over mezelf leren.

Wie ik ben. Wat ik voel. Wat ik nodig heb. En wat ik in een relatie wel en niet kan aanvaarden.

Dat brengt mij bij het volgende hoofdstuk van mijn leven.

De zoektocht naar mezelf.

Lees ons laatste nieuws